about

Sculpting to me is intricate, time-based work like sowing or welding. 
My main medium of choice is multi-coloured nylon stockings through which I can define my sculptures as soft and frail beings with an anxious but sometimes menacing look; ambiguous creatures in a permanent state of change. Behind them lie stories of timeless human themes, such as guilt, shame, fear, vulnerability and an antagonism towards reality.

I wonder where these creatures originally come from and what moves them to get here into my world as beings that reveal themselves by the many changes they have undergone.

I like the touch of the seemingly nerveless nylon stockings, and I apply this fickle fabric meticulously, almost achingly, by stretching and stitching it in many layers over an ironwire construction, while exploring the memories that are implanted between all these layers. The nylon skin forms a partial barrier that allows light to pass through, but only to a certain level behind which the viewer cannot penetrate.

Claus-Pierre Leinenbach 2016


In de beelden voegt Leinenbach hard en zacht materiaal zoals nylon en metaal samen, waarna hij de zachte delen laat groeien door laag over laag te stikken en de harde delen van dunne ijzerplaatje over elkaar last en vervolgen weer afslijpt.
Deze vermenging van toevoegen en afnemen, van uitbreken en verdragen, van bedekken en ontbloten maakt dat de wezens een heimelijke, ingehouden kracht ademen.
De opbouw in kleurlagen laat de vormen ingesnoerd opbollen en zet de pantyhuid onder spanning. Het zijn echter niet zomaar meerlagige kleurendragers: ze zijn verontrustend. Ze verwijzen naar sex en erotiek, naar het leven en de dood.
Ze verhalen van iets onder deze huid, die hier en daar enig doorzicht geeft naar de lagen daaronder, maar uiteindelijk steeds doffer wordt en de ziel daaronder verborgen houdt.
In deze beelden is een zachtheid in het spel die onder druk staat en de tastzin uitdaagt, omdat het oog als zintuig niet voldoende is. Tegelijk stellen ze zich weerspannig op tegenover je hand, door zich o zo kwetsbaar voor te doen.

Jeroen Damen 2014